ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟ ΑΝΤΑΜΩΜΑ 2017 ' Από τη Σμύρνη στά νησιά '

ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟ ΑΝΤΑΜΩΜΑ 2017 ' Από τή Σμύρνη στα νησιά '

ΣΑΒΒΑΤΟ 9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017 & ΩΡΑ 21:00

Στο ΠΑΡΚΟ Του ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΥ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ

Οι Μοναδικοί NIKOΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ & ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΠΑΝΟΥ με την Ορχήστρα τους σε ένα γλέντι με Παραδοσιακά Μικρασιάτικα,Σμυρναίικα & νησιώτικα τραγούδια !!!

Διαβάστε περισσότερα...

Όσο τα αηδόνια δεν σωπαίνουν, πάντα θα υπάρχει ελπίδα !!!

Δευτέρα 19 Ιουνίου 2017 (9 μμ) Μια καταπληκτική Μουσικοθεατρική παράσταση με κούκλες και ζωντανή μουσική με θέμα την Μικρασιατική καταστροφή το 1922,την προσφυγιά,τον ρατσισμό,τα δεινά του πολέμου,φτάνοντας μέχρι το 1975 στην Κύπρο. Στην αυλή του Μικρασιατικού συλλόγου “Ρίζες” στό Συνοικισμό Χαλανδρίου (Καρελλά 22). Είσοδος Ελεύθερη (Με ελεύθερη συνεισφορά)

Η παράσταση 'Όσο τα αηδόνια δεν σωπαίνουν,πάντα θα υπάρχει ελπίδα' Εχουμε την τιμή και την χαρά να κάνει την πρώτη παρουσιάση στην αυλή του συλλόγου μας,ένα Μουσικοθεατρικό έργο που έχει τόσα να πεί,να μας θυμίσει και να μας διδάξει..όλοι οι συντελεστές του έργου έχουν βάλει την αγάπη,το πάθος τους,με ψυχή,συναίσθημα και πολύ μεράκι! Να ευχαριστήσουμε απο καρδιάς την Σοφία Δελλαπόρτα και τον Γιάννη Φώτη για την πρωτοβουλία που πήραν να ανεβάσουν ένα τέτοιο έργο που αγγίζει ιδιαίτερα εμάς τους Μικρασιάτες και είμαστε ευγνώμονες γι΄αυτό,ένα έργο που πρέπει παντού να παρουσιαστεί!

Ο κ. Μανώλης και το Κατερινιώ είναι τα θύματα της μεγαλύτερης γενοκτονίας που έχει συμβεί στην ανθρωπότητα..Μικρά Ασία,Αρμενία..Σμύρνη 1922..προσφυγιά..πόλεμος..Κύπρος κ.α
Είναι επίσης οι πρωταγωνιστές μιάς παράστασης με 14 κούκλες και μεγάλη κατάθεση ψυχής...Ο άνθρωπος όμως,όπως φαίνεται έχει τεράστια αποθέματα δύναμης,θέλει τον πόνο να τον ξορκίζει με χαρά και με τραγούδι λυτρώνοντας την ψυχή του.Υπόσχονται όμως να επιστρέψουν και να καταθέσουν,με την ελπίδα τα βάσανα που πέρασαν,να μην ξανασυμβούν σε κανέναν λαό,σε κανένα παιδί πιά!

ΦΩΝΕΣ :
Γερανουή-Ράνια Ασατριάν:κόρη,εγγονή, Ανέστης.
Σοφία Δελλαπόρτα: γιαγιά Κατερίνα.
Νίκος Καζατζόπουλος: ζωντανή μαρτυρία.
Γιολέν Μαρμαρά: Μάνα.
Ofelia Mirzoysan: Αρμένισσα,
Γιώργης Ξαγοράρης: στρατιώτης,
Νίκος Παντελίδης: Χρυσόστομος Σμύρνης,
Γιώργος Στενός Φράντζιος: παιδάκι,
Δημήτρης Τσακιλτζής: ζωντανή μαρτυρία,Παναγής.
Γιάννης Φώτης: παππούς Μανώλης.
Ελεάννα Χατζάκη: νεράϊδα, παιδάκι.

ΜΟΥΣΙΚΟΙ :
Μανώλης Δενδράκης: Κιθάρα,φλογέρα, φωνή.
Ελένη Κοκκάλα: Ούτι,φωνή.
Ανδρέας Κομπολίτης: λαούτο.
Άκης Μανισαλής: μπουζούκι,φωνή.
Γιώργης Ξαγοράρης: λύρα,φωνή.
Κατερίνα Παπαμιχάλη: σαντούρι.
Σωτηρία Παππά : κανονάκι
Μυρσίνη Ποντικοπούλου Βενιέρη: βιολί,ακορντεόν, φωνή

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ : Σοφία Δελλαπόρτα
Μουσική επιμέλεια: Δημήτρης Τσακιλτζής
Κατασκευή κούκλας: Σοφία Δελλαπόρτα, Γιάννης Φώτης.
Εμψύχωση: Σοφία Δελλαπόρτα, Ελπίδα Λυκούδη, Γιάννης Φώτης.
Ενδυματολογία: Ελπίδα Λογαρά
Σκηνικά: Παναγιώτης Κατσίκιας, Γιάννης Φώτης.
Ζωγραφική:Zdravko Cveits, Παναγιώτης Κατσίκιας, Κώστας Τσώλης.
Στούντιο ηχογράφησης: Urban- ηχολήπτης: Κίμωνας Αναγνωστόπουλος

Αποσπάσματα Κειμένων :
1922 Η μαύρη βίβλος (Γιάννης Καψής-εκδόσεις Λιβάνη)
Επισκόπηση της νεοελληνικής ιστορίας (Ν.Σβορώνος)
Έργα πολέμου (Έντουαρ Μπόντ)
Ματωμένα χώματα (Διδώ Σωτηρίου-εκδόσεις Κεδρος)
Οι νεκροί περιμένουν (Διδώ Σωτηρίου-εκδόσεις Κέδρος)
Συννεφιάζει (Μενέλαος Λουντέμης)
Το αηδόνι της Σμύρνης (Ειρένα Ιωαννίδου Αδαμίδου-εκδόσεις Διόπτρα)
Το Νιλουφέρ (Νίκος Καζατζόπουλος -εκδόσεις Ιωλκός)

 

Διαβάστε περισσότερα...

ΓΙΩΤΑ ΛΥΔΙΑ - 24 Φεβρουαρίου 1934

Στίς 24 Φεβρουαρίου 1934 γεννήθηκε η Σπουδαία Μικρασιάτισσα ερμηνεύτρια του Λαικού,Ρεμπέτικου,Σμυρνέικου & Παραδοσιακού τραγουδιού..η μοναδική ΓΙΩΤΑ ΛΥΔΙΑ !!!

Με καταγωγή από τη Σμύρνη [Βουρλα-Γκιουλμπαξε], απ’ όπου η οικογένεια της πήρε το δρόμο της προσφυγιάς το 1922, η Γιώτα Λύδια (Παναγιώτα Μανταράκη) γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Ιωνία.
Σε μια μεστή και ενδιαφέρουσα καλλιτεχνική πορεία,που μπήκε στο τραγούδι σε ηλικία 16 χρονών και μέχρι τα 25 της είχε κιόλας ηχογραφήσει 1000 τραγούδια, λαϊκά, ελαφρά, δημοτικά, σμυρναίικα κ.ά.

Παντρεύτηκε στα 15 της τον Μικρασιάτη συνθέτη Στράτο Ατταλίδη και ξεκίνησε η πορεία της... Το 1953 αφού την πρωτάκουσε ο Χαράλαμπος Βασιλειάδης να τραγουδάει στην αυλή του σπιτιού της σμυρνέϊκα με την προτροπή του αλλά και την επιμονή του συζύγου της μπήκε σε στούντιο της Columbia και ηχογράφησε το πρώτο της τραγούδι "Κάποια φωνή ακούστηκε" που άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.
Η φωνή της ενθουσίασε το κοινό του λαϊκού τραγουδιού και συγκίνησε όλους τους λαϊκούς συνθέτες. Η πενταετία 1955-1960 υπήρξε πραγματικά χρυσή για τη Γιώτα Λύδια (όπως τη βάφτισε ο Στέλιος Χρυσίνης), αφού σχεδόν κάθε ηχογράφησή της ισοδυναμούσε με σίγουρη επιτυχία. Τραγουδάει Καλδάρα, Χιώτη, Στελλάκη, Δερβενιώτη, Μπακάλη, Λαύκα, Τσιτσάνη, Μητσάκη, Παπαϊωάννου, Βαμβακάρη, Καραπατάκη, Καρανικόλα και βέβαια πολλές συνθέσεις του Στράτου Ατταλίδη (από το 1958).

Το ‘58-59 πρωτοβγαίνει στο πάλκο με τους Στέλιο Καζαντζίδη και Μαρινέλλα στο κέντρο "Μαντουμπάλα" της Λ. Αλεξάνδρας, μετά την από κοινού μεγάλη δισκογραφική επιτυχία τους στη Συννεφιασμένη Κυριακή και Τα καβουράκια του Τσιτσάνη. Η νυχτερινή ζωή όμως δεν την τραβάει. Παραμένει αφοσιωμένη στη δισκογραφία και την πενταετία ‘60-65 ηχογραφεί δεκάδες νέες επιτυχίες, φτάνοντας στο απόγειο της δόξας της: Γιατί θες να φύγεις, Η τσιγγάνα η Μαρίτσα, Αχ ας μπορούσα, Πες μου γιατί, Φύγε-Φύγε, Το συμφέρον κ.ά.

Η συνάντησή της με τον Μίκη Θεοδωράκη, στις αρχές της δεκαετίας του ’60, είναι από τις πιο σημαντικές στην καλλιτεχνική της πορεία, όπως η ίδια ομολογεί. Ερμηνεύει έξι τραγούδια του (Κοιμήσου αγγελούδι μου, Προδομένη μου αγάπη κ.ά.) και συμμετέχει σε συναυλίες του στα θέατρα Κεντρικό και Καλουτά.

Στο λαϊκό πάλκο επιστρέφει το 1963, με τον Μανώλη Αγγελόπουλο, στη "Μαντουμπάλα" της Παλιάς Κοκκινιάς και στη συνέχεια, το ‘64 στου "Τζίμη του Χοντρού", το ‘65 στο "Φαληρικό" με τον Καζαντζίδη και την Μαρινέλλα και το 1967 στην "Φαντασία" με τους Τσιτσάνη, Λαμπράκη, Μενιδιάτη, Ρεπάνη. Την ίδια εποχή συνεργάζεται με τον Άκη Πάνου σε μια ακόμη σημαντική στιγμή στη δισκογραφία της (Η πιο μεγάλη ώρα).

Μακριά από το πάλκο έκτοτε, συνεχίζει ηχογραφώντας δίσκους και δίνοντας συναυλίες στην Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό να υπηρετεί με πίστη και ψυχή το λαϊκό τραγούδι.

Αρχές του 80 η Λύδια απείχε συνειδητά από τα πράγματα με εξαίρεση την συμμετοχή της στον δίσκο του Γιάννη Μαρκόπουλου Βαριά λαϊκά ώσπου το 1984 επανέρχεται στο τραγούδι με την προτροπή του Γιώργου Νταλάρα οπού εκείνη την περίοδο μεσουρανούσε ,ηχογραφώντας έναν δίσκο οπού τραγουδούσαν μαζί και χωριστά παλιά λαϊκά τραγούδια,ο δίσκος είχε την ονομασία Καλημέρα κυρία Λύδια που διάλεξε ο Νταλάρας για να τιμήσει την μεγάλη τραγουδίστρια,ο δίσκος θεωρείται από τους καλύτερους της δεκαετίας του 80 και γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία με πωλήσεις άνω των 180.000 αντιτύπων,ακόμη εμφανίζεται στο παλαί ντε σπόρ της Θεσσαλονίκης δίπλα στον Γιώργο Νταλάρα και την Χαρούλα Αλεξίου.

Το 1986 κυκλοφορεί ο τελευταίος δίσκος της στην minos με τίτλο Καθαρά και ξάστερα με δημιουργίες των δύο μεγάλων συνθετών της εποχής Τάκη Σούκα και Χρήστου Νικολόπουλου,εμφανίζεται με τον Σούκα και τον Κοντογιάννη στις Νταλίκες και αργότερα με τον Απόστολο Καλδάρα.Στα χρόνια του 90 πραγματοποιεί δύο ακόμη σημαντικές εμφανίσεις με τον Αντώνη Βαρδή και την Χριστίνα Μαραγκόζη στο Ζούμ και στον Διογένη με την Πόλυ Πάνου,ηχογραφεί ακόμη δύο δίσκους,το 1997 κάνει την τελευταία της δισκογραφική εμφάνιση και παρουσία της στα κέντρα δίπλα στον Βαγγέλη Κονιτόπουλο.

Τελευταίες της εμφανίσεις στην τηλεόραση έγιναν στην Σεμίνα Διγενή και τον Σπύρο Παπαδόπουλο,το 2006 κυκλοφόρησε η βιογραφία της απο τον Κώστα Μπαλαχούτη.Απο τότε η Γιώτα Λύδια ζει μια ήρεμη οικογενοιακή ζωή όπως πάντα ήθελε,έχοντας κερδίσει την αγάπη και τον θαυμασμό του κόσμου και όλων των συναδέλφων της και έχοντας ακόμη κερδίσει μια θέση στο πάνθεο των μεγάλων τραγουδιστών της ελλάδας,ήρεμη,σεμνή και ταπεινή χωρίς να έχει αλλάξει απο την επιτυχία της συνεχίζει να συγκινεί και την νέα γενιά που αναζητούν τούς δίσκους και τα τραγούδια της.Ακόμη επηρέασε με την ερμηνεία της πολλές μετέπειτα σημαντικές τραγουδίστριες(Γλυκερία,Βιτάλη κ.α).

Επίτημο μέλος του Συνδέσμου Μικρασιατών Χαλανδρίου 'ΡΙΖΕΣ' η αγαπημένη μας Γιώτα Λύδια...την καθαρά Δευτέρα του 2014 έγινε ένα μεγάλο αφιέρωμα στην ΓΙΩΤΑ ΛΥΔΙΑ για τα 80 χρόνια απο την γεννήση της,μέσα από το Radio Mikrasiatis με τον Μουσικό παραγωγό-ερευνητή Δημήτρη Τσακιλτζή,τόν Πρόεδρο του συλλόγου Νίκο Καραμπουρνιώτη,με συγγενείς & φίλους της,...ακουγοντάς η ιδια η αγαπημένη μας Ερμηνεύτρια την εκπομπή που έγινε,είμασταν παρέα να συζητάμε για την ζωή της & την ανεκτίμητη προσφορά της στον πολιτισμό μας,για τους ακροατές η Μεγαλύτερη φωνή που εβγαλε ο τόπος μας,συμμετέχοντας ακροατες απο 23 χώρες του κόσμου,τα παιδιά της,τα εγγόνια της,όλοι όσοι την αγαπάνε και θαυμάζουνε !!!

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ

1969 ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
1971 ΓΙΩΤΑ ΛΥΔΙΑ
1973 ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΙ ΔΡΟΜΟΙ Τ.ΣΟΥΚΑ
1973 ΧΙΛΙΑ ΜΑΧΑΙΡΙΑ
1974 ΜΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
1974 ΔΥΟ ΦΩΤΙΕΣ
1976 ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΙΣ ΡΙΖΕΣ
1977 ΜΠΟΡΕΙ
1979 ΑΓΑΠΑ ΜΕ ΚΙ ΑΛΛΟ (ΣΑΛΜΑ ΓΙΑ ΣΑΛΑΜΑ)
1984 ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΥΡΙΑ ΛΥΔΙΑ
1986 ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΙ ΞΑΣΤΕΡΑ
1994 ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΕΣ ΚΥΡΙΑ ΛΥΔΙΑ
1997 ΟΛΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΕΝΑ

ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΕΣ

1965 ΣΥΝΝΕΦΙΑΣΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ Β.ΤΣΙΤΣΑΝΗ
1967 Η ΠΟΡΤΑ ΑΝΟΙΓΕΙ Α.ΚΑΛΔΑΡΑ
1968 ΓΙΩΤΑ ΛΥΔΙΑ
1968 ΜΑΡΚΟΣ Ο ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΜΑΣ Σ.ΞΑΡΧΑΚΟΥ
1968 ΜΗΤΣΑΚΗΣ
1971 ΣΗΜΕΡΟΝ
1977 14 ΧΡΥΣΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ
1977 Ο ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΣΕ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
1982 ΓΙΩΤΑ ΛΥΔΙΑ ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ
1982 ΤΑ ΣΗΜΑΝΤΡΑ Γ.ΚΛΟΥΒΑΤΟΥ
1984 ΑΛΑ ΤΟΥΡΚΑ ΧΟΡΕΨΕ ΜΟΥ
1984 Ο ΜΑΥΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΜΕ Μ.ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟ
1986 ΓΙΩΤΑ ΛΥΔΙΑ ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ
1987 ΜΕΝΙΔΙΑΤΗΣ-ΛΥΔΙΑ
1991 ΤΑ ΛΑΪΚΑ ΤΗΣ ΓΙΩΤΑΣ ΛΥΔΙΑ
1992 ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΟΥ Α.ΜΟΣΧΟΥ
1997-2001 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ 45 ΣΤΡΟΦΕΣ ΝΟ 1,2,3,4,5 ΚΑΙ

ΔΗΜΟΤΙΚΑ

2000 ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΣΤΗ ΣΑΛΟΝΙΚΗ
2001 ΟΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΤΗΣ
2004 ΤΣΙΦΤΕΤΕΛΙΑ
2004 14 ΜΕΓΑΛΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
2005 Η ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΩΡΑ
2008 Η ΚΥΡΙΑ ΓΙΩΤΑ ΛΥΔΙΑ
--------------------------------------------------
* Ερευνα : Δημήτρης Τσακιλτζής-ΡΙΖΕΣ Μικρασιατών Χαλανδρίου (Τμήμα Διάδοσης & Διάσωσης Μικρασιατικού Πολιτισμού)
** Πηγές : Γιώτα Λύδια,wikipedia,Κώστας Μπαλαχούτης

Διαβάστε περισσότερα...

Λουκιανός Κηλαηδόνης (15 Ιουλίου 1943 - 7 Φεβρουαρίου 2017)

Λουκιανός Κηλαηδόνης (15 Ιουλίου 1943 - 7 Φεβρουαρίου 2017)

Ο Σπουδαίος Μικρασιάτης Λουκιανός Κηλαηδόνης τίμησε τον Πολιτισμό μας και η προσφορά του είναι ανεκτίμητη.
Ο Λουκιανός είχε καταγωγή από την Σμύρνη της Μικράς Ασίας όπου η μητέρα του Ιάσμη (Γιασεμή) ήρθε το 1922 από τη Σμύρνη ζώντας την Μικρασιατική καταστροφή.

Ο Λουκιανός είναι παιδί της Κατοχής και του Εμφυλίου, γεννήθηκε στις 15 Ιουλίου 1943 στην Κυψέλη. Σπούδασε στο Λεόντειο Λύκειο Πατησίων και κατόπιν Αρχιτεκτονική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, καθώς και στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (Αθήνας), χωρίς ποτέ να ασκήσει αυτό το επάγγελμα.

Ηταν το 1970 όταν συστήθηκε για πρώτη φορά στο κοινό με τη μελωδικότατη «Πόλη μας» σε στίχους της Κωστούλας Μητροπούλου και δικούς του, με τις φωνές της Βίκυς Μοσχολιού και του επίσης πρωτοεμφανιζόμενου Μανώλη Μητσιά. Ηδη από τότε, με το πρώτο του μουσικό επισκεπτήριο, ο Λουκιανός αποκαλύπτει την εμμονή του με τον χώρο, τον ζωτικό χώρο που μας περιβάλλει: το αστικό περιβάλλον, τα σπίτια, τους δρόμους, τις πλατείες, τα θερινά σινεμά...

Ο επόμενος δίσκος του, η «Κόκκινη κλωστή» σε ποίηση του Νίκου Γκάτσου με τον Μανώλη Μητσιά και τη Δήμητρα Γαλάνη στα πρώτα τους βήματα, αρχίζει και αυτός με ένα σπίτι: «σπίτι μου με τ΄ άσπρα σου γιασεμιά, σπίτι μου παλιά μου κληρονομιά» τραγουδάει ο Λουκιανός, με την εμμονή της προσφυγικής του καταγωγής.

Το 1973, μέσα από τη μικρή χαραμάδα ελευθερίας που άνοιξε στα στεγανά της δικτατορίας, κυκλοφόρησαν τα περίφημα «Μικροαστικά», σε ποίηση Γιάννη Νεγρεπόντη, όπου για πρώτη φορά ο Λουκιανός άρχισε πλέον να ερμηνεύει ο ίδιος τα τραγούδια του με τον τόσο προσωπικό και αμίμητο τρόπο του. Αυτή η έκδοση αποτελεί σταθμό στο τραγούδι της εποχής, στην καλλιτεχνική του πορεία, καθώς και στην ελληνική δισκογραφία γενικότερα, με το κόκκινο διαφανές βινύλιο που έδωσε συμβολικά το μήνυμα για μια διαφορετική προσέγγιση και αισθητική σε όλα τα επίπεδα. Το ίδιο ισχύει και για την επόμενη δισκογραφική του δουλειά, τα «Απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας», και πάλι σε ποίηση του Νεγρεπόντη, που ίσως η λεπτή σατιρική της έκφραση δεν εκτιμήθηκε όσο της άξιζε, μέσα σε ένα πολωμένο περιβάλλον από κραυγαλέα πολιτικά τραγούδια που κυριάρχησαν αμέσως μετά τη μεταπολίτευση.

Στη συνέχεια, ο Λουκιανός έγραψε το 1976 το «Μedia Luz», τον μοναδικό του δίσκο με ορχηστρική μουσική, ενώ από το 1978 ως το 1991 κυκλοφόρησαν πέντε απόλυτα προσωπικοί δίσκοι: «Είμαι ένας φτωχός και μόνος κάου-μπόι», «Ψυχραιμία, παιδιά», «Χαμηλή πτήση», «Τραγούδια για κακά παιδιά» και «Γιατί θα γίνω μαραγκός». Επίσης και το γνωστό κι αγαπημένο «Fifties και ξερό ψωμί», με τραγούδια της δεκαετίας του ΄50 που επανέφερε στην επιφάνεια, ανανεώνοντάς τα μέσα από την προσωπική του ευαισθησία και αγάπη για αυτό το ρεπερτόριο.

Παράλληλα, κυκλοφόρησε ένας διπλός δίσκος με τίτλο «Πάμε, μαέστρο», με μια επιλογή από τις εξαιρετικές μουσικές του για το θέατρο. Ο Λουκιανός για δέκα συνεχή χρόνια έγραφε αποκλειστικά τη μουσική για τις επιθεωρήσεις του Ελεύθερου Θεάτρου, ενώ ήταν ο βασικός σύνθετης των παραστάσεων του Θεσσαλικού Θεάτρου, του οποίου συνδημιουργός υπήρξε η σύντροφός του, η Αννα Βαγενά. Στον χώρο του κινηματογράφου έγραψε μουσική για τις ταινίες «Ο θίασος» και «Οι κυνηγοί» του Θόδωρου Αγγελόπουλου καθώς και για τον «Ελευθέριο Βενιζέλο» του Παντελή Βούλγαρη.

Το πιο δυνατό όμως και επικοινωνιακό στοιχείο του Λουκιανού παραμένουν χωρίς αμφιβολία οι ζωντανές του εμφανίσεις. Και βεβαίως οφείλουμε να μνημονεύσουμε το περίφημο «Πάρτι στη Βουλιαγμένη» το 1983, που συγκέντρωσε περίπου 70.000 κόσμο και θεωρήθηκε το ελληνικό Woodstock. Με αυτή την εκδήλωση ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης που έβγαλε τις συναυλίες από τα θέατρα και τα γήπεδα στην ελευθερία των φυσικών χώρων, κάτι διόλου αυτονόητο για την εποχή. Παράλληλα, ήταν από τους πρώτους που ενέταξε στις εμφανίσεις του πλήθος θεατρικά και εικαστικά στοιχεία, με αποκορύφωμα το λαϊκό μιούζικαλ «Αχ! Πατρίδα μου γλυκιά», από τον ομώνυμο διπλό δίσκο στο Θέατρο του Λυκαβηττού το καλοκαίρι του 1993. Από ζωντανή ηχογράφηση στο θέατρο του Λυκαβηττού το 1998 προέρχεται και άλλη μια πολύ σημαντική δισκογραφική δουλειά του: το «Νέα Κυψέλη- Νέα Ορλεάνη», σε συνεργασία με την περίφημη μπάντα από το Ρreservation ΗaΙl της Νέας Ορλεάνης, αποτίοντας φόρο τιμής στις επιρροές του από το ύφος και το ήθος της τζαζ και της κάουντρι μουσικής. Τα «αμερικάνικα» ακούσματα από τα θερινά σινεμά και τα πάρτι στην Αθήνα του ΄50 συνάντησαν εδώ τα κλασικά τους πρότυπα από τις γειτονιές του Νότου.

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης είχε πεί '' «Ενα τραγούδι καταξιώνεται από τη στιγμή που θα τραγουδηθεί σε μιαν οικογενειακή γιορτή»

Ο Λουκιανός δεν διεκδικεί δάφνες «συνθέτη»- ούτε καν «τραγουδοποιού» ή «τροβαδούρου»- αλλά απλώς, σαν ένας ευαίσθητος καθημερινός άνθρωπος της διπλανής πόρτας, ανακαλεί μουσικές μνήμες, βιώματα και αισθήσεις προεκτείνοντάς τα στο σήμερα και τα μοιράζεται με τον ακροατή. Και το σημαντικό είναι ότι δεν παραμένει σε μια επιφανειακή νοσταλγία για αυτά που πέρασαν, σε μια στείρα αναπαραγωγή, σε μια μίμηση χωρίς φαντασία. Κοινοποιεί μια σιωπηλή διαμαρτυρία για όσα παραμορφώνονται γύρω μας και χάνονται, για τα καλύτερά μας χρόνια και τις γιορτές μας του κάποιοι μας τα κλέβουν μυστικά. Μπαίνει σε έναν δημιουργικό διάλογο με όλα αυτά τα ετερόκλητα ακούσματα που εμπεριέχει ο Νεοέλληνας: από τα απλά παιδικά τραγουδάκια στο σχολείο, την κατασκήνωση και το κατηχητικό, την καντάδα, τα ρεμπέτικα, τα ελαφρά ως την τζαζ, το ροκ, την κάουντρι και τη δυτική μπαλάντα. Δημιουργεί κανάλια ώστε όλα αυτά να ανέλθουν στην επιφάνεια και «παίζει» μαζί τους

Ο Λουκηανός ηταν παντρεμένος με την Άννα Βαγενά και είχε δύο κόρες. Το 1999 δημιούργησαν μαζί τη δική τους μουσική σκηνή, το «Μεταξουργείο», στο οποίο και εμφανίζονταν επί σειρά ετών.

Καλό Παράδεισο Λουκηανέ...σε ευχαρiστούμε για όλα που μάς έχεις προσφέρει !!!

* ΕΡΕΥΝΑ : Δημήτρης Τσακιλτζής-ΡΙΖΕΣ Μικρασιατών Χαλανδρίου (Τμήμα Διάδοσης & Διάσωσης Μικρασιατικού Πολιτισμού

** Πηγές : wikipedia,Λάμπρος Λιάβας (Το Βήμα).Ελληνες Συνθέτες

Διαβάστε περισσότερα...