Aνακοίνωση Διαμαρτυρίας γιά τον απαράδεκτο ρατσιστικό χαρακτηρισμό κατά της Μικρασιατικής ομάδας ΑΕΚ

Απαράδεκτη και ρατσιστική επίθεση κατά της Μικρασιατικής ομάδας ΑΕΚ με τόν χαρακτηρισμό '' Βασιβουζούκους '' από τον αντιπρόεδρο του Ολυμπιακού Σάββα Θεοδωρίδη!

Είναι γνωστή η τακτική που προσβάλει τους Μικρασιάτες πρόσφυγες και απογόνους των Μικρασιατικών ομάδων ποδοσφαίρου και αθλημάτων,ειδικά απο τους οργανωμένους οπαδούς κάποιων ομάδων με ρατσιστικά συνθήματα εντός και εκτός των γηπέδων,αλλά από παραγοντα της ΠΑΕ ΟΣΦΠ να λέγοντε τέτοιοι χαρακτηρισμοί και συγκρίσεις με τόν άτακτο στρατό '' Βασιβουζούκοι ' 'των Τούρκων της οθωμανικής αυτοκρατορίας,ξεπερνάει κάθε όριο ρατσισμού,ξυπνάει Μνήμες και προσβάλει κάθε Ελληνα με Μικρασιατική & Κρητική καταγωγή,ανεξαρτήτως προτίμησης ποδοσφαιρικής ομάδας!

Το Δ.Σ του συλλόγου 'ΡΙΖΕΣ' ζητούμε την επέμβαση του Αθλητικού εισαγγελέα και της Δικαιοσύνης για τον ρατσιστικό νόμο,καθως αυτός ο χαρακτηρισμός '' Βασιβουζούκοι '' μάς προσβάλει όλους και πρέπει να μένουν μακρυά απο τον αθλητισμό και την κοινωνία μας γενικότερα,γιατί ο αθλητισμός ενώνει και είναι αρωγός κατά της βίας,δεν πρέπει να προσβάλει την Ιστορία ανθρώπων ούτε την καταγωγή τους και μάλιστα με χαρακτηρισμό άτακτου στρατού πού έκανε σφαγές και γενοκτονίες!

Ο αντιπρόεδρος του Ολυμπιακού Σάββας Θεοδωρίδης : "Είναι ντροπή. Είναι πρωτόγνωρα αυτά τα πράγματα, που έγιναν εδώ. Ούτε από τους Βασιβουζούκους δεν γίνονται όσα γίνονται εδώ σήμερα''

Βασιβουζούκοι ήταν ο άτακτος στρατός των Τούρκων της οθωμανική αυτοκρατορίας όπου γενοκτόνησαν τους Μικρασιάτες Ελληνες της Ανατολής από το 1913-1922,τους Ελληνες του Βυζαντίου το 1453,τις Σφαγές των Κρητικών στο Ηράκλειο και την υπόλοιπη Κρήτη το 1898, οι Βασιβουζούκοι ήταν ασιατική τυρανική φυλή, που χρησιμοποιήθηκε από τον Μωάμεθ τον Πορθητή σαν προφυλακή κατά την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Ήταν ικανοί ιππείς, γι΄ αυτό παλαιότερα, σε ορισμένες περιοχές της Τουρκίας, οι έφιπποι αστυνομικοί ονομαζόταν βασιβουζούκοι.

Μικρά Ασία (1914-1922) - Βασιβουζούκοι

Απόσπασμα απ’ την περιγραφή της λεηλασίας της Φώκαιας στα 1914 απ’ τον κ. Manciet :“ Βεβαιώνω ότι όλοι εκείνοι οι πληγωμένοι με εξαίρεση δύο η τριών ήταν επάνω από εξήντα ετών. Ανάμεσα τους υπήρχαν γριές επάνω από ενενήντα ετών, πού είχαν πυροβοληθεί και είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι είχαν τραυμα¬τιστεί υπερασπιζόμενες τα αγαθά τους. Επρόκειτο απλούστατα περί σφαγών”. H βαθμιαία θηριώδης εξόντωση των Χριστιανών που διενεργήθηκε στη Μικρά Ασία και την τουρκική αυτοκρατορία στα τελευταία αυτά χρόνια αποκορυφώθηκε στη φρικαλέα καταστροφή της Σμύρνης το 1922.

ὁ Δανὸς πρόξενος στὴν Σμύρνη: «Σύντομα ἡ φυγὴ ἐξαπλώθηκε στὶς περιοχὲς Κεμέρ, Κιλισέκιοϊ, Κινίκ, στὴν Πέργαμο καὶ τὴν Σόμα.
Ἐξωπλισμένες συμμορίες βασιβοζούκηδων( ἐπετέθησαν στοὺς κατοίκους, ἔκλεψαν τὰ ζωντανά τους, τοὺς ἔδιωξαν ἀπό τα ἀγροκτήματά τους καὶ τοὺς τὰ πῆραν βίαια. Ἐπακολούθησε λεηλασία, γυναῖκες καὶ κορίτσια βιάσθηκαν, μερικά πέθαναν ἀπὸ τὴν κακομεταχείριση, παιδιὰ ποὺ ἀκόμα βύζαιναν ἐκτελέσθηκαν ἢ σφαγιάσθηκαν μὲ τὶς μάνες τους. Ἀπὸ τὴν Πέργαμο οἱ συμμορίες προχώρησαν στὴν περιοχὴ Ντίκιλι ἐκδιώκοντας τοὺς κάτοικους καὶ λεηλατῶντας τὴν πόλη. Μετὰ διεσπάσθησαν καὶ μερικὲς συμμορίες κατευθύνθηκαν πρὸς τὴν Μενεμένη καὶ ἄλλες πῆγαν πρὸς τὸν νότο στὴν περιοχὴ Φωκαίων. Στὴν περιοχὴ τῆς Μενεμένης, λεηλάτησαν τὰ χωριὰ τοῦ Ἀλιαγᾶ και Γκερένκιοϊ καὶ οἱ φοβισμένοι κάτοικοι διέφυγαν πρὸς πᾶσα κατεύθυνση»6. Καὶ ἀργότερα: «13.000 Ἕλληνες ἤδη ἐκδιώχθηκαν ἀπὸ τὸ Τσεσμέ, ὅπου παρέμεναν 300 Ἕλληνες μόνον. Κανένας Ἕλλην δὲν εἶχε μείνει στὴν Ἀλάτσατα ἀπὸ τοὺς 13.500 Ἕλληνες ποὺ ἦσαν ἐκεῖ (...) Ἐκτὸς ἀπὸ τὶς δολοφονίες, γύρω στοὺς 70 με 80.000 Ἕλληνες ἐκδιώχθηκαν ἀπὸ τὴν περιοχή.. (...) Οἱ ζημιές για τὸ ἑλληνικὸ στοιχεῖο ἀνέρχονται γύρω στὶς 2.000.000 ἀγγλικὲς λίρες»

Οἱ διωγμοὶ συνεχίζουν καθ’ ὅλον τὸν Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (στὶς παράλιες ζῶνες τοῦ Αἰγαίου, τῆς Μεσογείου καὶ τῆς Προποντίδος). Ἐκτὸς αὐτῶν, περίπου 250.000 Ἕλληνες ἐπιστρατεύονται στὰ «τάγματα ἐργασίας».
ΣΜΥΡΝΗ 30 Αυγούστου 1922, φωτιες και σφαγες από τους Τούρκους βασιβουζούκους. Εκείνη την Κυριακή οι εκκλησιές έμειναν βουβές. Ο πόνος, η ατίμωση, το αίμα και ο θάνατος σφράγιζε τη μοίρα μιας ολόκληρης γενιάς.

Ιστορικός Βλάσης Αγτζίδης – 29 Μαϊου 1453 μ.Χ. Αρχίζει η τελική επίθεση των Οθωμανών. Εφορμούν στα τείχη στέλνοντας πρώτους τους άτακτους βασιβούζουκους (που θεωρούνται ως οι μόνοι αυθεντικοί Τούρκοι)

 

επιστροφή στην κορυφή